รอยรำลึก

posted on 23 May 2009 14:42 by kuzaabrabor in BuffTalk

  **มีแก้ไขโปรดกด F5 ก่อนรับชมนะครับ ^^

 

     เกิดปรากฏการณ์ใหม่ไฟลามยิ่งกว่าไข้หวัด๒๐๐๙ เมื่อบล๊อคบ้านพี่เมืองน้องของผมได้ติดเชื้อชนิดหนึ่งและได้กลายสถาพเป็นกวีหนุ่มและกวีสาวกันถ้วนหน้า  ครั้นผมจะอยู่เฉยก็กลัวจะเป็นปมด้อย ถึงแม้เราจะใช้ชีวิตแบบ handdle without care มาตลอด ว่าแล้วก็จุดธููปอัญเชิญท่านศรีปราชญ์มาเทคคอร์สให้หนึ่งคอร์ส

     ในที่สุดผมก็สามารถสร้างสรรค์ บทกวีออกมาได้บ้าง อนึ่งถึงแม้จะพยายามรักษาฉันทลักษณ์ยิ่งชีพอย่างไรแต่ยังไงมันก็ยังงั้นแหล่ะต้องขอขมาท่านศรีปราชญ์ไว้ ณ ที่นี้ด้วยครับ T__T

 

    @ เพียงพบสบเนตรน้อง     ดั่งศร ยิงยัน

       ผิว่ามนตร์อัศจรรย์            สรรค์สร้าง

       จุมพิตประทับถัน              ทั่วทั้ง อรองค์

       เชยชมมิอาจอ้าง              ว่าได้ ครองเรียม

 

  @  มิอาจลืมปลื้มเจ้าเฝ้าคอยฝัน   ผ่านคืนวันแสนช้ำระกำฝืน

จำห่างร้างอุระร้าวเฝ้ากล้ำกลืน       ผ่านวันคืนขื่นขมระทมทรวง

เจ้านิ่มน้องนวลอนงค์ทรงศักดิ์       พี่หลงรักเจ้าแล้วเฝ้าแหนหวง

จำสลักจักษ์จิตมิคิดลวง              เจ้าพุ่มพวงมิแปรแปลงอย่าแคลงใจ

ได้คู่เคียงเพียงคืนอื่นใดเล่า       จะเทียบเท่าเล้าโลมเจ้าโฉมฉาย

ระรวยรินกลิ่นกรุ่นละมุนกาย           หอมมิวายสายสวาทไม่อาจลืม

 

   @ จำใจจากฝากเพียงสำเนียงอ้อน    เป็นคำวอนสั่งลาประสารัก

ฝากดินฟ้าแทนอกพี่ปกปักษ์           ถนอมพักตร์นวลน้องคุ้มครองนาง

ตะวันดับลับลานภาหม่น                ใจหนึ่งคนจะขาดวิบระริบร้าง

หนึ่งคนจรอีกหนึ่งเล่าเจ้านวลปรา์ง   จะอ้างว้างเพียงไรใจเจ้าเอย

 

 @ ประนมกรเคารพนบนลาฎ         กราบเบื้องบาทศิวะองค์อย่าทรงเฉย

โปรดเมตตารักข้าอย่าร้างเลย         ได้คู่เชยแนบชิดสนิทอร

ให้รักข้านิรันดร์ตราบวันสิ้น             เป็นอาจิณแน่นนานปานสิงขร

ขอองค์เทพทรงช่วยอำนวยพร        รักมิคลอนคลายแคลงจงแจ้งใจ

   

 
ใครใคร่ฮาก ฮาก  ใครใคร่ฮัก ฮัก :P
  
   
 
    

Comment

Comment:

Tweet