ชาละวันปางอวตาร ~!

posted on 13 May 2009 14:13 by kuzaabrabor in BuffTalk

     แดดร้อนเปรี้ยงจนแอร์คอนดิชั่น ในห้องผมถึงกับออกอาการง่อยปล่อยลมอุ่นๆ ออกมาอย่างกับเป็นฮีตเตอร์ ผมนอนน้ำลายยืดเมาแดดสะลึมสะลือ รอบตัวมันเหมือนภาพหลอน ทุกอย่างดูย้วยๆ ผิดปรกติ  โลก ดูหนักอึ้งทับหัวผมไว้ ยาพาราสองเม็ด หรือ กาแฟใหญ่ (กาแฟดำ+เหล้าหนึ่งเป๊ก) ดี ผมนอนคิด แล้วท้องก็ร้องโครกครากขยักขย้อนแต่เนื่องจากกระเพาะมีแต่ลมจึงได้แต่เรอ เหม็นเปรี้ยวกลิ่นหมักบ่มของ "จอร์นนี่นักเดิน" คลุ้งไปทั่ว

 

     นึกถึงเมื่อคืนตอนแต่งตัวหล่อออกไปเริงร่าเสเพลกับเพื่อนบางคนและเมื่อดีกรีร้อนแรงถึงขั้นกล้าเดินแร่ดถือแก้วไปเที่ยวถือวิสาสะชนกับคนนั้นคนนี้ พี่ค้าบบบ... น้องค้าบบบ... ไปทั่ว

 

    สารรูปคงอ้อนTeenไม่ใช่น้อยแต่โชคดีที่ไม่มีใครบริจาคมาสักข้าง

 

 

  ...ใครนะชอบอ้างกันว่า จำไม่ได้เพราะความเมา...

 

 

ใครบอกว่าจำไม่ได้ ชิ!! อันที่จริงจำได้ครับ จำได้ทุกอย่างด้วย 

 

 

      แอลกอฮอล์ไม่ได้ทำให้สมองเสื่อมฉับพลันซะหน่อยแต่มันทำให้หน้าด้านต่างหาก หน้าด้านหน้าทนที่จะทำอะไรอย่างชนิดที่เวลาไม่ได้เมาแล้วไม่กล้าทำ

 

 

    น้องเด็กเชียร์เบียร์นุ่งสั้นเข้ามาเว้าวอนอ้อนออดให้เหมาสักหน่อยเพราะราตรีใกล้โรย แหม!!  พี่กินเหล้านะน้อง หึหึ แต่สุดท้ายก็เอาแถมยังไปจกเล็กจกน้อยกับน้องเขาเป็นกับแกล้มเอาเฮจากเพื่อนอีก น้องเชียร์เบียร์ก็ปัดป้องพอเป็นพิธีสงสัยจะชินชากับพวกตัณหากลับบริโภค

 

 

 

   อนิจจา...ชาละวันอวตารเป็นเห้ได้ดั่งใจเมื่อเจอจอร์นนี่นักเดิน  T__T
 
 
 
ป.ล.สำหรับคนที่ยังไม่รู้จัก"จอร์นนี่นักเดิน" ดูได้ตรง tags ครับผม ^^ 
 

Comment

Comment:

Tweet