เรื่องยากยาก

posted on 14 Mar 2009 13:01 by kuzaabrabor in BuffClub

แม่ครับ...

อยากคุยกับแม่นะครับแต่ก็รู้ว่าต้องอดทน เพราะอยากให้แม่รู้สึกดีขึ้นและไม่ต้องเจ็บปวดกับเรื่องราวที่มันควรจบลงจริงๆ เสียที 

สิบกว่าปีแล้วสินะที่แม่ต้องแบกรับสิ่งที่เป็น"ขยะ" ทั้งที่แม่ควรจะทิ้งมันไปนานแล้ว 

  แม่ครับผมรักแม่ครับ ไม่อยากให้แม่คิดว่านี่คือการผลักไสหรือเกลียดชังแต่ลูกโดดเดี่ยวแม่เพราะอยากให้แม่มีเวลาอยู่กับตัวเองจริงๆ สักครั้ง เพื่อว่าแม่จะได้ทบทวนและไตร่ตรองว่าแม่จะเดินไปข้างหน้าอย่างอิสระหรือจะเดินไปพร้อมกับแบกขยะหนักๆ และเน่าเหม็นอันนี้ไปด้วยตลอดเวลาเหมือนที่ทำมาตลอด

  แค่คืนเดียวผมก็รู้สึกเหงาจับใจ ถึงแม้ที่ผ่านมาเราจะไม่ได้อยู่ด้วยกันตลอดเวลาแต่ก็ไม่เคยมีครั้งไหนที่รู้สึกว่าห่างกันขนาดนี้  เมื่อคืนนี้ลูกบ่นกับพ้วนว่าคิดถึงแม่แต่พ้วนก็เตือนสติว่าต้องใจแข็งไว้ ลูกก็ไม่รู้เหมือนกันว่ากลายเป็นคนใจอ่อนไปตั้งแต่เมื่อไหร่

   ไม่ได้เจอไม่ได้คุยกับแม่ แม่ครับคิดถึงมากๆ เลย แม่ก็คงคิดถึงลูกเหมือนกันแน่ๆ เลย  สำหรับเรื่องของผมผมจะสะสางให้มันจบโดยเร็วและด้วยดีที่สุดเท่าที่ผมจะทำได้ถึงแม้มันจะ้ทำไม่ได้ง่ายดายนัก

 

 อีกอย่างหนึ่งเรื่องที่เกิดกับผม ผมไม่อยากให้แม่เอาแต่โทษตัวเอง ตอนนี้แม่เคลียร์ใจของแม่ให้กลับมาเข้มแข็งโดยเร็วที่สุดนั่นคือสิ่งที่ผมอยากเห็น    แม่ครับคำว่า "ลูกไม่เอาไหนเพราะเหมือนแม่" นั้นผมไม่อยากให้หลุดจากปากแม่อีกเลย ผมทำตัวแย่ก็เพราะตัวของผมเอง ไม่ได้เกี่ยวกับการที่ผมเป็นลูกของแม่ 

 

   จะอดทน จะใจแข็ง แล้วก็จะเป็นกำลังใจให้แม่ก้าวผ่านปัญหาที่หมักหมมนี้ไปได้ด้วยดีนะครับแม่ก็ต้องเป็นกำลังใจให้ผมด้วยนะครับ ผมก็จะทำให้ได้เช่นกันและขอบคุณสำหรับทุกสิ่งทุึกอย่างที่แม่มอบให้ผมมาโดยตลอด ถึงอาจจะไม่ได้เจอกัน หรือเจอกัน ซึ่งผมก็ไม่แน่ใจว่าสถานการณ์จะเป็นยังไง 

 

สู้ๆ นะครับแม่ ผมรักแ่ม่นะครับ 

จาก ขยะชิ้นใหญ่ในชีวิตของแม่ 

 

              

Comment

Comment:

Tweet